Alhoewel voor sommigen irrelevant, is dit wel een van de veroorzakers van deze blog. Ik heb het natuurlijk over de gang van de lokalen 50~53 van het Stedelijk Gymnasium Haarlem.
De 'Overkant' van het Stedelijk is eindelijk klaar, maar mijn inziens mogen ze delen ervan weer afbreken. Onder andere de genoemde gang.
Je zou toch denken dat ze over de gang waar het meest doorheen gelopen gaat worden, het meeste nadenken. 4 lokalen Klassieke Talen, een vak dat de leerlingen van het Stedelijk gemiddeld zo'n 4 keer per week hebben. Oftewel, elke pauze en elke looptijd van 5 minuten moeten 4 klassen van Latijn of Grieks naar een ander vak (zeg Frans in de 2e etage van het andere gebouw), en tegelijkertijd moeten 4 klassen van een ander vak naar Latijn danwel Grieks. Oftewel 240 leerlingen moeten binnen 5 minuten door één gang.Nou zou dat voor een beetje architect 'een uitdaging' zijn, zo niet voor deze. Nee, deze heer of dame lijkt het verstandig om de lokalen zo groot te maken, dat de gang niet meer dan anderhalve meter breed is. Oh, en dan reken ik de steunbalken niet mee. Jazeker, steunbalken van een halve meter dik, 4 of 5 in totaal.
Nou nou, denken jullie misschien, dat moet toch ook nog wel kunnen? Helaas, beste lezertjes, zien we nog een ding over het hoofd. Naar verluid vanwege brandveiligheidsredenen openen de deuren naar buiten. Niet naar binnen in de gigantische lokalen, nee, naar buiten. De deuren zijn ongeveer een meter breed. Ook een interessant detail: er hangt ook een brandslang in de gang. En je raadt het misschien al, die staat zodanig achter een deur, dat hij niet helemaal open kan. Jazeker, brandveiligheid staat deze architect hoog in het vaandel.
Zien jullie het al voor je? Dat er brand uitbreekt? 120 leerlingen in paniek. De voorsten krijgen de deur van lokaal 50 in hun gezicht, zijn bewusteloos en worden vertrapt door hun medeleerlingen. Of nog erger, ze raken niet bewusteloos en beginnen terug te duwen. 2 klassen die met z'n allen tegen een deur gaan duwen, komt dus geen beweging in, er breken wat botten, en dat alles terwijl de achterste kermend, heel erg langzaam hun dood tegemoet branden.
